حجت الاسلام دکتر محمدجواد زارعان اسلام و پژوهش های روان‌شناختی 2981-149X 2 6 2016 11 21 From God-awareness to Self-control; The Test of a Model through the Path Analysis از خداآگاهی تا خودمهارگری؛ آزمون یک مدل با کاربرد تحلیل مسیر 60 80 64 FA عبدالله رحیمی کارشناسی ارشد روان‌شناسی، مؤسسه آموزش عالی اخلاق و تربیت، قم، ایران رحیم میردریکوندی استادیار گروه روان‌شناسی مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی(ره)، قم، ایران 0009-0006-9938-0390 مسعود نورعلیزاده میانجی دانشجوی دکتری روان‌شناسی عمومی، مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی(ره)، قم، ایران Journal Article 2016 09 25 The present research aims at identifying the relationship and the model of causal relation between God-awareness and self-control with intermediating role of self-awareness and self-respect among men and women. The research method is descriptive and of correlation type. The path analysis method was used to analyze the data of four scales of God-awareness, self-control, consistent self-knowledge, and self-respect. The scales were tested on 322 university students in Jame’a al-Zahra and Jame’a al-Mustafa, selected through cluster sampling method. The findings show a meaningful positive relationship between God awareness and self-control with the intermediating role of self-awareness and self-respect. Thus, the effect of self-awareness and mentioning God in self-control is explainable through the processes of self-awareness and self-respect. پژوهش پیش‌رو با هدف شناسایی رابطه و مدل ارتباط علّی بین خداآگاهی و خودمهارگری با میانجی‌گری خودآگاهی و حرمت خود در میان زنان و مردان انجام گرفت. روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی است که از روش تحلیل مسیر، برای تجزیه و تحلیل داده‌های چهار مقیاس خداآگاهی، خودکنترلی، خودشناسی انسجامی و حرمت خود که به-طور هم‌زمان بر روی 322 نفر از دانشجویان جامعه‌المصطفی و جامعه‌الزهرا با روش نمونه‌گیری خوشه‌ای اجرا شده بود، استفاده شد. یافته‌ها حاکی از وجود رابطه معنادار و مثبت بین خداآگاهی و خودمهارگری با میانجی‌گری خودآگاهی و حرمت خود و برازش مطلوب مدل علّی ارائه شده و الگوی تحلیل مسیر خداآگاهی تا خودمهارگری از طریق میانجی-گری خودآگاهی و حرمت خود بود. بنابراین، تأثیر خداآگاهی و ذکر و یاد خداوند در خودمهارگری از طریق فرایندهای خودآگاهی و حرمت خود، تبیین‌پذیر است. http://journals.ueae.ir/article_64_840425ec9a65ed2e8a7cb64d8197f926.pdf